|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Destên ku
dest davêjin gurzên êşê, gulwazên kavilan û destên ku bi dastanên evîna
serjêkirî destnimêj digirin, destên ku ji dûr ve bi pêlên tozê re tên û
bi zimanê dûrgehan dipeyivin û di dûrahiyê de xilmaş û nebedî dibin û
destên ku rexên dûr ber bi tîna navan de, birînên bîranînan de, |
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Li me
bibûrînin,
ku em
bibêjin.. di
hebûnê de em
tunene, em
wendane, em
bêyî sûd û
hodene..
dibe ku em
nekarin..
lewra em xwe
vedişêrin,
çiku leheng
rola
newêrekan
dikujin, lê
di tunebûnê
de.. em
şêrgelene,
dema ku
gorepan an
qada cewşenê
dihêwire..
em hene.. û
em xwe
didine pêş..
da ku
mizyarî bi
dest me
kevin, çiku
berjewendî
bê xwedîne,
tenê em
xwediyêd
berjewendiyên
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
Destên ku
dest davêjin gurzên êşê, gulwazên kavilan û destên ku bi dastanên evîna
serjêkirî destnimêj digirin, destên ku ji dûr ve bi pêlên tozê re tên û
bi zimanê dûrgehan dipeyivin û di dûrahiyê de xilmaş û nebedî dibin û
destên ku rexên dûr ber bi tîna navan de, birînên bîranînan de, |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Kurd dibêjin
" Tirî li
tirî dinere
mor dibe " .
Yanî gava
keçikek li
gundekî
mêrdike
xwezgîniyên
keçkên gund
tevde pir
dibin . An
jî dema
mîhek payizê
te beran tu
dinerî
keriyê mîhan
tevde xwe
raberanan
dixin û wan
hilmdikin. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Hatiye
naskirin ku
zarok û
mendal..
berê ji
dayika xwe û
dûv re ji
bavê sêwî
dimînin..û
dikevin bin
destên ap û
amojinên
zordar(zikek
têr û
duwanzdeh
birçî,nîv
sax û nîv
mirî, lê
hema tirsa
ji Yazdan ..
hin caran
dibe
alîkar), lê
ême em ji
dayik û
bavan,ji ap
û
amojinan,ji
xwedî û
malbat û
hogiran, ji
merivan û
xelk û gell
û..û. |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Ev demeke
dûre ez bi
Kurdî
nanivîsînîm.
Sedemên wê
pir alî ne.
Ji ber ku ez
endamê
şaredariyê
me, ez niha
di nava
civaka
Almanan de
gelek
çalakim û bi
zimanê
Almanî ji
rojnamên
Alman re
gotaran li
ser pirsa
koçberên li
Almanya û
hin caran jî
li ser pirsa
Kurdan
dinivîsîm. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Di axîna axê
de ji dayik
bûm û di
axînkêşana
wargehên dûr
de, hem bi
tenê mam û
hem jî bi
qîzaniya
hêviyê
dorpêç bûm.
Axê ax bi ax
xwîna xwe
dinivîsand û
çavên min jî
di nav axê
de rondikên
xwe yên
mircanan
nasdikirin. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Piştî pêncî
salên giran
ên şewatê,
hê jî Amûdê
di bîra xwe
ya pirtiqalî
de digevize.
Bi du çavên
ku bi qasî
esmên fireh
û şîn in; li
zarokên xwe
yên bêguneh
dinêre û
destên xwe
yên ji
hesretê, ji
dûr ve, ji
qedera xwe
re li ba
dike. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Vê sibehê,
dengê şewata
te wek
firyadê ji
dûr ve
dihat,
destên
bîranînê yên
ji kevirên
kevnar ji
dûr ve li ba
dibûn, çemên
ronahiyê ji
laşê te ber
bi şevê ve
diherikîn,
mija
paytextan
dilê min
dorpêç
dikir, |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
17 heftiyan
filmê
derhinêrê
Kurd Mano
Xelil
„Baxçên
Bihiştê"
„Unser
Garten Eden“
li ser perda
sînemayên
Swîsrî bi
goşek mezin
hat
weşandin. Bi
dehan
hevpeyvîn û
reportaj li
ser fîlm di
mêdiya
Swîsrî de |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
22 cotanê
roja
rojnamegêriya
kurdiye
Helwest di
gorepana
hişmendiyê
de kordûnde
maye, jîwer
bê hedane û
jînwar jî ji
ber
têkveçûna
pêkoliyên
gengaz ..
rêjeyek ji
temenê
giranbuha ji
hîzitiya xwe
re kiriye
gerew , |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
